Kers radijs Raphanus sativus cerise

De eerste radijs van de lente!

De Cerise zijn ronde radijzen die snel vormen: een bolvormige wortel met een felrode schil. Ze ontwikkelen geen groeven, wat een groot pluspunt is voor de teelt. Groeven ontstaan als de radijs gaat splijten, waardoor de smaak scherp wordt.

De Cerise-radijs is een vroege soort die je elke maand kunt zaaien. Daarom wordt het ook wel een maandradijsje genoemd.

De schil van de Cerise-radijs is felrood en heeft een knapperig, wit vruchtvlees. Het fijne en elegante blad maakt het een mooie toevoeging aan de moestuin.

Dit soort radijs zaai je onder glas of direct in de volle grond van februari tot maart. Het is makkelijk te kweken. Zorg wel voor een goede vochtigheid, want de Cerise-radijs houdt van een frisse bodem. Radijs is in het algemeen een vrij robuuste, eenjarige of tweejarige moestuingroente uit de familie van de kruisbloemigen. Meestal wordt de wortel rauw gegeten, maar ook het vers geplukte loof kan gebruikt worden.

De radijs valt onder de gewassen die al vroeg in de menselijke geschiedenis werden gegeten. Hij komt waarschijnlijk uit Oost-Azië, waar vele Aziatische radijssoorten in de lokale keuken worden gebruikt.

De naam radijs komt van het Latijnse radix, wat simpelweg wortel betekent.

Vanaf de 16e eeuw kwam de zwarte radijs naar Frankrijk, en in de 18e eeuw verschenen de kleine rode en witte radijsjes op de menukaart.

In het algemeen zaai je radijzen om de 15 dagen, van maart tot september! Door verdeeld te zaaien spreid je de oogst. Het is een van de makkelijkste groenten om zelf te kweken, zowel in de volle grond als in potten op een balkon of terras. Sommige soorten doen het beter in bepaalde seizoenen, andere groeien het hele jaar door goed.

We onderscheiden de maandradijsjes, lenteraadijsjes, zomerradijsjes, herfstradijsjes en winterradijsjes:

Maandradijsjes zijn wellicht het bekendst. Het zijn vaak kleine, ronde of licht ovale soorten met een rode schil, zoals de Flambo-radijs, ronde Nationale 3 of de ronde Jolly.

Lente- en zomerradijsjes zijn vaak sneller volwassen, zoals de Cerise-radijs. In het oosten van Frankrijk worden herfstradijzen gewaardeerd. Ze worden geoogst van de zomer tot in de herfst. Ze vallen op door hun originele kleur, goede weerstand tegen splijten en pittige smaak. Na zaaien duurt het meestal zo’n twee maanden voor je kunt oogsten.

De winterradijzen zijn doorgaans groter en hebben knapperig en stevig vruchtvlees. Ze worden geteeld van juni tot begin september en geoogst vier maanden later van oktober tot januari. Goede variëteiten zijn de lange, stevige winterradijs uit Parijs met wit, knapperig vruchtvlees en de zwarte, ronde winterradijs die een pittige, uitgesproken smaak heeft.

Let ook op de Aziatische radijssoorten, die in de herfst en winter geoogst worden, zoals de Red Meat radijs met een ronde wortel, een witte schil en verrassend rood vruchtvlees.

In het algemeen, als je radijszaad hebt en de exacte soort niet meer weet, raden de Willemse tuiniers aan om rijen radijsjes 10 cm uit elkaar te zaaien en planten op 40 cm afstand.

Gemiddeld kun je de radijzen na vier tot zes weken oogsten... Zien de planten er nog niet rijp uit? Heb dan nog even geduld!

Als ze groeien, zorg dan dat de radijsjes genoeg vocht krijgen.

Advies van de Willemse tuiniers: door tussen de rijen radijzen de grond los te maken voorkom je dat onkruid vat krijgt.

De radijsjes van 18 dagen zijn interessant, omdat je ze al 18 dagen na het zaaien kunt eten!