Alles over pompoenen: verschillende soorten, recepten en gezondheidsvoordelen
Pompoenen, in overvloed te vinden in elke herfstperiode, zijn culinaire schatten die je niet mag missen. Ze behoren tot de komkommerachtigen en komen in indrukwekkende variëteiten met verrassende vormen en kleuren. Deze groenten zijn niet alleen heerlijk in gerechten van romige soepen tot geurige taarten, maar bieden ook veel gezondheidsvoordelen. Rijk aan vitaminen en toch laag in calorieën, zijn pompoenen ideaal om ons dieet op een gezonde en smakelijke manier aan te vullen.
Pompoenen zijn groenten die tot de familie van de komkommerachtigen behoren. Ze zijn planten waarbij je kunt rekenen op een overvloedige oogst. Bovendien kun je ze eenvoudig kweken, zelfs als je geen professionele tuinder bent. Volg gewoon de teeltstappen en verzorg ze goed. Ze kunnen zowel in ratatouille als in taart of soep worden bereid en zijn er in verschillende soorten. Bewaar degene die je niet meteen consumeert goed.
Algemene informatie over de kenmerken en soorten pompoenen
Pompoenen, pompoensoorten en potimarrons behoren tot de komkommerachtigen en staan bekend als vruchtgroenten. Naast de zomerpompoen, dat wil zeggen de courgette, onderscheiden ze zich door hun kruipende stengels en kunnen ze tot 4 m lang worden. De vruchten zijn bolvormig en afgeplat, meer of minder geribbeld afhankelijk van de soort, en sommige variëteiten kunnen tientallen kilo's wegen. Een van de voordelen van pompoenen, pompoensoorten en potimarrons is het aantal beschikbare variëteiten en hun gemakkelijke teelt.
De verschillende soorten pompoenen zijn allemaal eenjarig, met kruidachtige stengels en gele, eenhuizige bloemen. Ze zijn afkomstig uit warme landen en hebben een temperatuur hoger dan 10°C nodig om te groeien en een groeicyclus van 4 tot 5 maanden te voltooien. Er zijn zomervariëteiten waarvan de vruchten jong worden gegeten, vers geplukt en bereid met tomaten, aubergines en paprika's, zoals de courgettes.
Anderen daarentegen kunnen goed bewaard worden en worden de hele winter gegeten, beschermd tegen kou en vocht: dit zijn de grote helderrode ribbeltompoenen, de turkse muts pompoenen en de kalebassen. De teelt gebeurt in volle grond die goed verrijkt is met organische meststoffen. Reken op een ruime ruimte van minstens 1 tot 2 m2 per plant.
Zaai in mei in hoopjes op voorbereide plekken: graaf een kuil met een spade, vul deze voor tweederde met mest en vul de rest aan met potgrond. Na besproeiing en als het weer mild is, kiemen de zaden en groeit de plant zeer snel.
Begrijpen van het planten van de courgette en de pompoen
De courgette: deze groente wordt rechtstreeks in de volle grond gezaaid van midden mei tot eind mei. De bodem moet matig zwaar en zeer humusrijk zijn. Een basisbemesting van honderd gram per vierkante meter en later nog twee toevoegsels zorgen voor een regelmatige groei. De afstand tussen de planten moet 50 cm zijn en de rijen moeten 1 m uit elkaar staan. De vruchten worden geoogst vanaf een lengte van een twintigtal centimeter. Schil ze niet om hun smaak te behouden. Ze kunnen rauw of gekookt worden gegeten.
De pompoen kan in april in kleine potjes worden gezaaid en half mei buiten worden uitgeplant (één plant per vierkante meter) of direct in de tuin worden gezaaid vanaf half mei. De grond moet los en rijk aan voedingsstoffen zijn, daarom worden ze vaak op een composthoop geplant. Binnen de pompoenen zijn er klimmende of niet-klimmende soorten. Voor de houdbaarheid is het aan te raden om de reuzengele pompoen te nemen.
De teeltstappen van pompoenen en pompoenen
Pompoenen en pompoenen houden van rijke, losse bodems en een zonnige plek. Het zaaien van pompoenen en pompoenen gebeurt bij voorkeur in hoopjes potgrond met een tussenruimte van 2 m in lengte en breedte om de planten te laten groeien. Het zaaien vindt rechtstreeks plaats, zodra de kans op vorst voorbij is, door drie zaden per hoopje te planten onder een dunne laag potgrond van ongeveer 2 cm. Het duurt ongeveer 10 dagen voordat de plantjes opkomen, bij een temperatuur van 12 tot 15 °C. Zodra ze zijn opgekomen, moet je uitdunnen en alleen de beste plantjes per hoopje behouden.
Zodra ze een paar centimeter groot zijn en vier tot vijf bladeren hebben, moeten de jonge plantjes van pompoenen en pompoenen boven het tweede blad op de hoofdstengel worden gesnoeid. Deze eerste snoei stimuleert de vorming van nieuwe takken. Daarna moet je een tweede snoei uitvoeren wanneer de nieuwe takken acht bladeren hebben. Een derde snoei bestaat uit het knijpen van de takken waarop de vruchten zitten, op twee bladeren na elke vrucht, om de groei van pompoenen en pompoenen te bevorderen. Vanwege het gewicht van de vruchten, vooral voor de grotere variëteiten, kun je beter slechts één vrucht per voet laten groeien.
Het onderhouden van pompoenen, pompoenen, pompoensoorten en potimarrons is niet ingewikkeld. Om de bodem vochtig te houden, leg je bodembedekking rond de voet van je planten, wat verdamping beperkt. Gedurende de hele teeltperiode moet je regelmatig en overvloedig water geven. Zodra de vruchten verschijnen, kun je overwegen ze te mulchen aan de onderkant, om direct contact met de grond te vermijden. Een beetje biologische vloeibare mest toegevoegd aan het gietwater zal je vruchtgroenten goed doen.
De oogst van pompoenen en pompoenen
Het is het beste om pompoenen en pompoenen te oogsten wanneer ze volledig rijp zijn. Ze blijven dan langer goed. Om te weten of een pompoen rijp is, let je op tekenen van rijpheid, zoals stengels die uitdrogen, bladeren die geel worden en de steel die los lijkt te komen van de pompoenen. Deze tekenen geven aan dat het tijd is om te oogsten.
Je kunt vervolgens genieten van je oogst door heerlijke soepen te maken en Halloween-decoraties te maken. Om een pompoen uit te hollen, begin je bij het bovenste gedeelte en bewaar je het vruchtvlees om te koken. Behalve de soepen is ook pompoensap erg lekker als aperitief. Denk eraan!
De patisson en de kalebas, pompoenvariëteiten voor in de moestuin
De patisson is een ouderwetse groente, laag in calorieën en rijk aan vitaminen en ijzer. Een zeer decoratieve groente, ook wel bekend als priestermuts of zelfs keizerlijke kroon. De patisson is een pompoen die een ereplek verdient in de moestuin. Relatief onbekend, is de patisson absoluut heerlijk als hij wordt gekookt en wordt hij net als elke andere pompoen gekweekt.
De kalebas, daarentegen, deelt een zeer decoratief aspect met de patisson. Ze komt uit de familie van de komkommerachtigen en is afkomstig uit Zuid-Amerika. Met verrassende vormen en kleuren wordt de kalebas niet gegeten en blijft haar rol voornamelijk decoratief.
Hoe verloopt de teelt van de patisson?
De teelt van de patisson vereist een zonnige plek in voedzame grond. Het toevoegen van meststoffen tijdens de teeltperiode zal ervoor zorgen dat de planten goed gedijen. Het zaaien van de patisson gebeurt zodra de kans op vorst voorbij is, dat wil zeggen in mei, of zelfs juni afhankelijk van de regio. Elke plant moet ongeveer 1 m van zijn buurman worden gescheiden zodat de patisson zich kan ontwikkelen zonder de andere gewassen te overwoekeren. Het zaaien van patissons is erg eenvoudig: het is voldoende om de zaden een paar centimeter diep te planten, twee of drie per kuil. Zodra de eerste kiemplantjes verschenen zijn, bescherm de grond dan met bodembedekking om de frisheid te behouden. Let ook op meeldauw, de vijand van de patisson, die indien nodig behandeld moet worden.
De oogst van patissons gebeurt over een lange periode van juli tot november. De vruchten worden geoogst naarmate ze rijp worden en kunnen drie tot vier weken worden bewaard op een droge en goed geventileerde plek.
Onze tips voor het planten van kalebassen
De kalebas is een plant die relatief veeleisend is qua voedingsstoffen. Daarom heeft het een rijke en goed gedraineerde bodem nodig. In het vroege voorjaar bereid je de grond voor met een spade en zorg je ervoor dat je het onkruid verwijdert. Met een laagje rijpe compost verrijk je de grond waar je de kalebaszaden in hoopjes van vijf zaden per keer plant, nadat het risico op vorst voorbij is. Beslis zelf of je ze klimmend of niet-klimmend wilt kweken.
In beide gevallen moet het substraat rijk en goed gedraineerd zijn. Net als bij de patissons, zijn de kalebassen niet immuun voor meeldauw, die je goed in de gaten moet houden en zonodig behandelen. Wanneer de eerste bloemen van de kalebas verschijnen, zal een extra voedingsstof, zoals ricinus-schroot, de groei van de planten aanmoedigen.
De oogst van de kalebassen vindt plaats wanneer het blad begint te vergelen en uitdroogt. Dan kun je gemakkelijk de kalebassen van hun stengels aftrekken. Eenmaal geoogst, laat je de kalebassen een paar dagen liggen en borstel je ze schoon om hun aantrekkelijke uiterlijk naar voren te brengen. Om van de kalebassen als decoratief element in huis te genieten, kun je ze met een spuitbus vernissen.
Onze tips voor het onderhoud van patissons en kalebassen
Tijdens de groei van je patissons en kalebassen moet je regelmatig water geven om te voorkomen dat de bodem volledig uitdroogt. De experts van Willemse raden ook aan om de grond regelmatig te bemesten om de groei van gezonde groenten te bevorderen.
Aangezien deze varianten vatbaar kunnen zijn voor ziekten en plagen, controleer je ze voortdurend en onderneem je snel actie als dat nodig is. We raden je ook aan om ze te snoeien, want naast het bevorderen van gezonde groei, helpt het om het risico op infectie te beperken.
Deze groenten vragen om wat zorg en onderhoud, maar in ruil daarvoor oogst je verse groenten in overvloed voor een gezonde consumptie. Oogst ze wanneer ze nog jong en mals zijn om optimaal te genieten van hun smaak en textuur.
