Zeer aromatisch
Muskaatpompoen Musqué de provence
Kenmerken en voordelen van de Muskaatpompoen Musqué de provence
De Muskaatpompoen Musqué de provence is een traditioneel Frans pompoenras dat vooral gewaardeerd wordt om zijn stevige, aromatische vruchtvlees en hoge opbrengst. Deze variëteit vormt grote, afgeplatte, geribde vruchten met een diepe oranjebruine schil wanneer ze volledig rijp zijn. Het vruchtvlees is oranje, fijn van structuur en rijk aan smaak. Daardoor is deze pompoen uitermate geschikt voor soepen, ovengerechten en puree, maar ook voor het roosteren in parten.
De plant behoort tot de warmteminnende, eenjarige Pompoenplanten en ontwikkelt lange ranken die zich over de grond uitstrekken. De groeiwijze is kruipend en krachtig. Reken in een ruime tuin op ranken die gemakkelijk enkele meters lang kunnen worden, afhankelijk van bodem, temperatuur en verzorging. In een gemiddelde moestuin bereikt een goed gevoede plant een breedte van ongeveer 2 tot 3 meter. De hoogte blijft beperkt, meestal rond 40 tot 60 cm boven de grond, omdat de plant vooral horizontaal groeit.
Wat deze muskaatpompoen onderscheidt, is de combinatie van smaak, bewaarbaarheid en productiviteit. De vruchten kunnen, mits op een koele en droge plek bewaard, vaak enkele maanden worden opgeslagen. Dit maakt de Musqué de provence interessant voor tuiniers die graag een deel van hun oogst willen bewaren voor de winterkeuken. De plant is verder aantrekkelijk door haar grote, hartvormige bladeren en gele bloemen, die veel bijen en andere bestuivers aantrekken.
Deze pompoensoort is in de eerste plaats bedoeld voor teelt in de vollegrond, in een moestuin of een ruime siertuin met eetbare elementen. Door de forse groei is het geen logische keuze voor kleine potten op balkon. Voor een grote kuip of verhoogde bak kan het soms, maar dan moet u de ranken zorgvuldig geleiden en voldoende voeding en water voorzien.
Standplaats en bodem voor een gezonde groei
De Muskaatpompoen Musqué de provence vraagt een warme, zonnige standplaats. Kies bij voorkeur een plek met minimaal 6 uur direct zonlicht per dag. Hoe meer licht en warmte, hoe beter de vruchten zich kunnen ontwikkelen en op smaak komen. In koelere regio's is een beschutte locatie, uit de koude wind, een duidelijke meerwaarde. Een plekje tegen een zuidmuur of een haag die bescherming biedt, helpt de bodem sneller opwarmen in het voorjaar.
Wat de bodem betreft, geeft deze pompoen de voorkeur aan een voedzame, humusrijke grond die goed water doorlaat. Een losse leem- of zand-leemgrond is ideaal. Op zware klei is het belangrijk de structuur te verbeteren met rijpe compost of goed verteerde stalmest. Op arme, zanderige grond is een royale organische bemesting noodzakelijk om toch voldoende grote en talrijke vruchten te krijgen.
De grond mag vochtig zijn, maar niet langdurig nat. Staand water rond de wortels bevordert wortelrot en schimmelproblemen. Zorg daarom voor een goede afwatering, zeker als u teelt op zware grond of in regenzware streken. Een licht verhoogd bed of teelt op ruggen kan helpen om overtollig water sneller af te voeren.
Qua pH is deze soort niet extreem kieskeurig, maar een licht zure tot neutrale bodem (ongeveer pH 6 tot 7) is meestal gunstig. Indien u vermoedt dat de bodem erg zuur is, kan een beperkte bekalking in de winter voorafgaand aan de teelt verbetering geven. Voer dit echter niet uit zonder indicatie, want een te hoge pH is ook niet wenselijk.
Planten, zaaien en vroege verzorging
De Muskaatpompoen Musqué de provence is gevoelig voor kou en verdraagt geen vorst. Zaaien in de vollegrond gebeurt daarom pas wanneer de bodem voldoende is opgewarmd en de kans op nachtvorst voorbij is. In veel tuinen valt dit ongeveer tussen half mei en begin juni, afhankelijk van de regio en het lokale klimaat. Zaai 2 tot 3 zaden per plantplek, ongeveer 2 à 3 cm diep. Dun na opkomst de zwakste plantjes uit, zodat de sterkste overblijft.
Voor een vroegere oogst kunt u in april onder glas of binnenshuis voorzaaien in potjes. Zaai telkens één zaad per pot, zodat u de jonge planten later met zo min mogelijk wortelschade kunt uitplanten. Gebruik een luchtig zaaimengsel en houd de temperatuur in de kiemfase bij voorkeur tussen 18 en 22 °C. Zet de jonge planten licht, maar vermijd direct fel zonlicht in de eerste dagen na het ontkiemen om verbranding te voorkomen.
Uitplanten in de vollegrond kan wanneer er geen vorst meer wordt verwacht en de jonge planten een stevig wortelgestel en enkele echte bladeren hebben gevormd. Laat de planten vooraf geleidelijk wennen aan de buitentemperaturen door ze een week lang overdag buiten en 's nachts binnen of onder bescherming te plaatsen. Dit voorkomt groeistilstand na het uitplanten.
Houd voldoende plantafstand aan. Per plant is doorgaans minimaal 1,5 tot 2 meter in alle richtingen nodig. In een grote moestuin kunt u nog ruimer planten om onderhoud en oogst makkelijker te maken. Te dicht op elkaar geplante pompoenen krijgen sneller schimmelproblemen door slechte luchtcirculatie en leveren doorgaans kleinere vruchten.
Na het planten is een goede doorwatering belangrijk, zodat de grond zich sluit rond de wortels. Leg nadien een laag organische mulch, bijvoorbeeld stro, grasresten (licht gedroogd) of fijngesneden blad. Dit helpt de bodem vochtig en koel te houden en vermindert onkruidgroei.
Verzorging, watergeven en ziekteresistentie
De Muskaatpompoen Musqué de provence heeft een matige droogtetolerantie. De planten verdragen een korte droge periode, vooral wanneer de wortels al dieper in de bodem zijn doorgedrongen. Toch is regelmatige watergift nodig voor een betrouwbare oogst. In een droge zomer is één tot twee keer per week royaal water geven doorgaans beter dan dagelijks kleine beetjes. Richt het water bij voorkeur aan de voet van de plant en niet over het blad, om schimmelziekten te beperken.
In de groeifase, van juni tot augustus, heeft de plant een vrij hoge voedingsbehoefte. Een basisbemesting met goed verteerde stalmest of compost in het voorjaar vormt een degelijk vertrekpunt. Tijdens het seizoen kunt u aanvullend één of twee keer een organische meststof met een evenwichtige samenstelling toedienen. Overdrijf niet met stikstof, want dit bevordert bladgroei ten koste van vruchtvorming.
Qua snoei is er meestal weinig nodig. Sommige tuiniers kiezen ervoor de hoofdrank na een bepaald aantal vruchten terug te knippen om de energie te richten op een beperkte, maar kwalitatieve oogst. Dit is optioneel en hangt af van de beschikbare ruimte en uw teeltdoel. Laat in elk geval voldoende blad staan, want het blad is nodig voor de fotosynthese en dus voor de ontwikkeling en zoetheid van de vruchten.
Op het vlak van ziekteresistentie gedraagt dit ras zich over het algemeen vergelijkbaar met andere pompoensoorten. Het is geen extreem gevoelig, maar ook niet volledig ongevoelig ras. In warme, vochtige zomers kan meeldauw optreden, herkenbaar aan een witte, poederige aanslag op de bladeren. Goede luchtcirculatie, voldoende plantafstand en het vermijden van nattigheid op het blad verminderen de kans hierop. Eventueel aangetaste bladeren kunt u geleidelijk verwijderen, zolang er nog genoeg gezond blad aanwezig is.
Slimme vruchtwisseling in de moestuin helpt bodemgebonden problemen beperken. Teel pompoenen bij voorkeur niet elk jaar op exact dezelfde plaats, maar wacht idealiter drie tot vier jaar voordat u op hetzelfde vak opnieuw pompoen of nauw verwante gewassen zet. Dit vermindert de opbouw van ziekten en plagen in de bodem.
Oogst, bewaring en combinatie met andere planten
De Muskaatpompoen Musqué de provence ontwikkelt gedurende de zomer grote vruchten die doorgaans in de late zomer tot herfst oogstklaar zijn. Een exacte oogsttijd is moeilijk te geven, omdat deze sterk afhankelijk is van zaaidatum, weer en bodem. Als richtlijn geldt dat u rekent op ongeveer 100 tot 120 dagen na het zaaien, maar dit kan wat variëren. U oogst wanneer de schil stevig en goed uitverkleur is en de vruchtsteel begint in te drogen.
Snijd de vruchten met een scherp mes of snoeischaar van de plant en laat een kort stukje steel aan de vrucht zitten. Dit vermindert de kans op rot tijdens de bewaring. Laat de geoogste pompoenen bij droog weer enkele dagen op een warme, luchtige plek narijpen. Bewaar ze daarna koel, droog en vorstvrij, bijvoorbeeld in een garage of kelder met een stabiele temperatuur. Regelmatige controle is nuttig: verwijder vruchten met beginnende rot om verspreiding te voorkomen.
Omdat deze pompoen een forse ruimteclaim heeft, is het verstandig om hem te combineren met gewassen die eerder in het seizoen worden geoogst. Denk aan sla, radijs of spinazie in het voorjaar, die u oogst voordat de pompoenplanten volledig zijn uitgelopen. Ook hoge gewassen zoals maïs kunnen in beperkte mate gecombineerd worden, waarbij de pompoen de bodem rond de maïs bedekt. Vermijd echter combinaties met andere zeer krachtige rankende gewassen die elkaar gaan overwoekeren.
In een siertuin met eetbare accenten kunt u de Musqué de provence langs de rand van een border planten, zodat de ranken zich over een open stuk grond of gazon kunnen uitbreiden. Houd er rekening mee dat de bladeren een dichte massa vormen, waardoor laagblijvende sierplanten onder de ranken in de verdrukking kunnen komen. Plaats daarom vaste planten die u wilt behouden op voldoende afstand.
Over meerdere seizoenen gezien richt u de planning zo in dat de pompoen jaarlijks een andere plek krijgt, passend in een doordacht teeltplan. In de winter, wanneer de planten zijn afgestorven, kunt u de resten verwijderen en op de composthoop leggen, mits ze niet zwaar door ziekten zijn aangetast. Zo sluit u de kringloop in de tuin op een natuurlijke manier en bouwt u aan een gezonde bodem voor toekomstige teelten.
