Oeverplanten

Oeverplanten: een belangrijke biodiversiteit voor aquatische ecosystemen

Bij randplanten, die zijn aangepast aan natte gebieden langs de oevers, dragen bij aan de biodiversiteit door het water op natuurlijke wijze te filteren en bieden een levensbelangrijke habitat voor de fauna. Ze stabiliseren de bodem van de oevers, wat erosie vermindert, en zorgen voor een gezond milieu. Het toevoegen van waterplanten, zoals die worden aangeboden door willemse france, is essentieel om de gezondheid van aquatische ecosystemen te behouden en de veerkracht van de oevers te versterken.

Oeverplanten, ook wel randplanten genoemd, zijn simpelweg half-aquatische planten die groeien in de zeer vochtige delen langs een waterkant. Ze geven diepte aan de rand en vorm van een vijver of tuinvijver. Omdat ze gedijen in ondiep water, moeten oeverplanten worden geplant in het terrestrische gebied van een waterplek en mogen ze nooit helemaal ondergedompeld zijn.

Het grote verschil tussen een oeverplant en een vijverplant is dat de eerste geen volledige onderdompeling verdraagt, terwijl de andere dat wel aankan en bovendien altijd haar wortels in het water heeft.

Vijverplanten zijn traditioneel ingedeeld in vier categorieën: oeverplanten (randplanten), zuurstofplanten, drijfplanten en diepwaterplanten (vijverplanten). Hoewel er enige overlapping is tussen de categorieën, blijven ze nuttig.

Oeverplanten kunnen worden geplant en gecultiveerd in vochtige gebieden.

Het aanplanten van oever- en riviergewesten volgt de basisprincipes van elke vaste plantenbeplanting. De ligging bij het water vereist dat ze allemaal vaste planten zijn. Eenjarigen worden binnen deze groep genegeerd.

Veel insecten zijn dol op oeverplanten: libellen dartelen rond, bijen smullen van nectar, enzovoort.

Introductie:

Oeverplanten groeien rondom de randen of oevers van een vijver waar het water ondiep is. Ze hebben meestal hun bodem en kroon (groeipunt) onder water, en soms ook hun onderste blad. Om als echte marginale vijverplant te worden beschouwd, moet de variëteit het verdragen dat de bodem volledig met water verzadigd is of dat er het hele jaar water op hun top is. Een plant die houdt van constant vochtige grond, maar geen water op haar kroon of bladeren tolereert, wordt toch gezien als een moerasplant. Er is een uitgebreide reeks moerasplanten, maar een veel beperktere reeks echte marginale planten.

Randplanten hebben meestal aanbevolen plantdieptes - deze verwijzen naar de waterdiepte boven de kroon of het groeipunt van de plant (wat ongeveer gelijk staat aan de waterdiepte boven de bodem). Dus, een plant met een aanbevolen plantdiepte van 0 tot 15 cm moet worden gekweekt vanaf een vochtige of met water doordrenkte bodem (0 cm) tot 15 cm water boven zijn top. In feite kun je de meeste randplanten in minder water dan dat laten groeien, als je dat nodig hebt, zoals in een gewoon bloembed, zolang hun bodem nooit volledig uitdroogt. Echter, je zou ze nooit in dieper water moeten kweken dan de aanbevolen maximale diepte.

Goede voorbeelden van oeverplanten zijn wateririssen en moerasgoudsbloemen. De meeste mensen vinden dat randplanten essentieel zijn om de vijver een natuurlijke en aantrekkelijke uitstraling te geven.

Oeverzones:

De oever (rivier) van een wateroppervlak wordt in drie hoofdzones verdeeld naarmate men zich verder van het water beweegt: diepere marginale zone (15-40 cm plantdiepte), opkomende marginale zone (0-15 cm diepte) en moerasplanten (0-15 cm diepte).

Diepere marginale planten (plantdiepte: 15-40 cm) kunnen zich aanpassen aan verschillende dieptes van vijverwater. Ze verdragen grotere diepten van ondiep vijverwater op bepaalde momenten en kunnen schommelingen in het waterniveau aan. Over het algemeen zijn het tamelijk hoge planten zodat het grootste deel van het blad boven het wateroppervlak blijft, maar de wortels staan constant in het water. Deze planten worden in wezen beschouwd als vijverplanten.

En hier beginnen de zogenaamde oeverplanten.

Opkomende marginale planten (plantdiepte: 0-15 cm) voegen diepte toe aan de rand en vorm van een vijver die oorspronkelijk werd gecreëerd door moerasplanten, maar ook op zichzelf kunnen staan. Omdat ze gedijen in ondiep water, moeten marginale planten worden geplant in de zone die af en toe licht onder water komt te staan, afhankelijk van de wisselvalligheid van het waterniveau. De wortels kunnen incidenteel lichte onderdompeling verdragen.

Moerasplanten (plantdiepte: 0-15 cm) staan feitelijk op 'droge grond' en worden nooit overstroomd (of slechts heel weinig). Ze worden vaak gebruikt om een interessante rand toe te voegen aan vijvers. Deze planten worden technisch gezien niet beschouwd als ondergedompelde waterplanten, maar omdat ze zo dol zijn op vocht, staan ze perfect gepositioneerd op een stuk land aan de rand van een vijver. Moerasplanten zijn ook ideaal om de fauna aan te moedigen door een aantrekkelijke omgeving te creëren vlakbij het water.

Of je nu je vijver wilt decoreren of hoopt dat ze de natuurlijke balans van de vijver zal verbeteren, zoek altijd uit welke planten het beste passen bij de afmetingen van je vijver en de locatie.

Wanneer planten?

Net als de meeste andere planten, groeien en vestigen oeverplanten zich het meest in de lente en vroege zomer omdat ze dan profiteren van warmere temperaturen en meer zonlicht. Het is hoe dan ook de natuurlijke groeiperiode van planten, de periode van vegetatieve heropleving na de winterrust.

Maar als je een plant hebt gekozen die zeer vroeg in de lente bloeit, kan het beter zijn om deze al in de herfst te planten en te laten vestigen, zodat die niet wordt gestoord of gesnoeid bij het vormen van bloemen.

Bij het aanleggen van een vijver is het essentieel om de dingen netjes te houden, anders creëer je onnodig veel onderhoudswerk.

Zorg ervoor dat je de diepe planten verankert met stenen op de bodem van de plantmanden. Dit houdt ze stevig op hun plaats en voorkomt schade door de beweging van het water.

Onderhoud je planten zodra ze gevestigd zijn door overtollig blad te snoeien (en voeg dit toe aan een composthoop) om de zaken netjes te houden, en om te voorkomen dat het dode plantmateriaal de organische afvalberg vergroot.

Timing en aanplant:

Het planten van de oevers en het terrestrische decor van een wateroppervlak vereist structuur en een tijdlijn voor de stappen die je zet.

Bomen moeten eerst worden geplant, omdat ze de basisstructuur vormen. Daarna komen grote planten zoals Gunnera, Colocasia en rabarber. Wanneer je deze grote planten rondom het water plaatst, moet je denken aan hun spreiding die meer dan twee meter in diameter kan reiken.

Een regel die geldt voor zowel vaste planten als struiken: groepeer de planten altijd in oneven aantallen (3, 5, 7, 9…). Plaats bij voorkeur de grootste oeverplanten aan de achterkant van het decor. Vervolgens komen de middelgrote planten en tenslotte de bodembedekkers.

Net als in een normale tuin met volle grond, bedenk een verhouding van planten met wintergroen blad.

Voor een aangename en traditionele uitstraling, probeer marginale planten rond een derde tot twee derde van de vijverrand te hebben en de rest open.

Rondom de vijverkant, probeer een mix van hogere en lagere marginale planten te hebben. Verspreid de planten niet gelijkmatig rond de rand, omdat dit onnatuurlijk zal lijken - plant in groepen. Voor grotere vijvers kun je meerdere identieke planten aanschaffen en deze samen plaatsen.

Planten kiezen:

Kies eerst de planten die je wilt en bepaal vervolgens hoeveel oeverruimte je wilt bedekken. Het is gebruikelijk dat er schattingen voor plantendichtheid worden voorgesteld voor beplanting. Deze dichtheid zou je een mooie uitstraling moeten geven voor dat gebied binnen twee tot drie jaar. Van daaruit kun je bepalen hoeveel van elke plant je nodig hebt. Vergeet echter niet dat plantendichtheden slechts richtlijnen zijn en dat groeisnelheden variëren afhankelijk van de zonneschijn of de diepte van je vijver, de grond die je gebruikt, de locatie (klimaat), de plantensoorten die je kiest en vooral de grootte van de pot of container die je gebruikt. De groeisnelheden van vijver- en oeverplanten zijn variabeler dan die van standaardtuinplanten.

Overweeg planten te kiezen die bloemen van verschillende kleuren geven of bloemen op verschillende tijden van het jaar (moerasgoudsbloemen voor gele bloemen in de lente, kattenstaarten voor roze bloemen aan het begin van de zomer, enzovoort). Het blad is ook belangrijk - probeer een of twee soorten te kiezen die wintergroen zijn, zoals waterpaardenstaart, zodat de vijver wat winters visueel aantrekkelijk blijft. Voor een evenwichtig uiterlijk, kies zowel hoge, slanke planten als lage, bossige planten.

Als je de vijverrand wilt verbergen, kies dan voor planten met kruipende stengels, zoals ereprijs, moerasnummuliet, watermunt of moerassterren. Ze groeien in vochtige grond en ondiep water. Ze kunnen ook als onderbeplanting worden gebruikt (geplant rond de basis van grotere planten) om de randen van de potten te verbergen (maar snoei ze als ze de grotere plant beginnen te overwoekeren).

De hoogte van de planten, de kleur van de bloemen en bloeiperioden worden altijd aangegeven op de pagina van elke plant.

Beheer van schaduw:

Denk eraan dat de meeste oever- en vijverplanten een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats prefereren. Als je ze te veel in de schaduw plant, zullen ze doorgaans wel overleven maar niet goed of helemaal niet bloeien. Als je een volledig schaduwrijke plek hebt, denk dan aan niet-bloeiende planten zoals grassen of varens, zoals enkele biezen of waterpaardenstaart, aangezien deze vrij diepe schaduw verdragen en hun wintergroene uitstraling beter is als ze in een beschutte plek staan.

Kruipplanten zoals moerasnummuliet, ereprijs, en watermunt produceren meestal een aantrekkelijk blad in de schaduw, zelfs als ze niet bloeien.

Als je schaduw komt door loofbomen die in het voorjaar kaal zijn, zijn moerasgoudsbloemen, een voorjaarsbloeiende plant, een goede keuze. Naast dat, kan het gewoon een kwestie zijn van experimenteren tot je ontdekt wat bij je in de regio werkt.

De planten om te vermijden als je een vijver met beschaduwde oevers hebt, zijn waterlelies en lisdodden (tenzij het je niets uitmaakt dat ze niet bloeien) en wollegras.

Waterbeheer en zomeronderhoud:

Een lager waterpeil kan de voedingsstoffenbalans in de vijver verstoren, dus als er teveel water verdampt, moet je het bijvullen. Denk er bij zomerse hitte aan om een voldoende waterpeil in je tuinvijver te handhaven (het probleem is niet makkelijk oplosbaar bij een natuurlijke vijver) zodat de oeverplanten in een vochtige omgeving blijven. Hiervoor kun je een geautomatiseerd systeem met vlotter of sensors gebruiken, die automatisch een elektroventiel opent.

Let op het vochtgehalte aan de voet van je oeverplanten, vooral bij kunstmatige vijvers. Het aanleggen van een automatisch irrigatiesysteem op het moment van het creëren van het oevergebied kan veel zorgen besparen!

Met regenwateropvangsystemen kun je voor kleinere vijvers beschikken over gratis water: houd hier rekening mee.

Wees echter voorzichtig: regen kan gratis water leveren om je vijver bij te vullen, maar het kan ook vervuiling en verzuring in de vijver brengen. Bovendien kan elk type regen chemische stoffen en meststoffen van gazons, bladeren, grasmaaisel en andere vormen van afval in een vijver spoelen.

Enkele typische planten:

Oeverplanten, hoewel ze niet strikt als waterplanten worden beschouwd, hebben een zeer vochtige ondergrond nodig om te gedijen, en sommige kunnen het toch waarderen om hun wortels tijdelijk in het water te hebben (Canna en Osmunda).

Deze oeverplanten voegen perfect in in de waterachtige tuindecors dankzij hun opmerkelijke vormgeving, de schoonheid van hun bloei of hun weelderige blad.

Planten voor het moerasgebied, waar de wortels af en toe in het water staan (maximale diepte van 10 cm), maar nooit droog en nooit ondergedompeld zijn: kalmoes, bloemrijke biezen, moerasiris, watermunt, waterklaver, pontederia's, waterweegbree, pijlroot, lisdodden, moerasfalse krulzadeel (Oenanthe aquatica).

Planten die aan de rand van het water kunnen worden geplaatst en genieten van voldoende vochtigheid zonder ondergedompeld te zijn (vochtige bodem): moerasgoudsbloemen, moerasgeranium, mimulus, wederiks, ligularia's, moerasvergeet-mij-nietjes, en nog veel meer.

Voor schaduwrijke zones, denk aan taro's (oortje van een olifant Colocasia esculenta bijvoorbeeld) en lobelia's (Lobelia cardinalis).

Het spreekt vanzelf dat planten zoals lelies een prachtige aanvulling zijn in een watertuin.

De keuze voor bepaalde planten hangt ook af van het klimaat (noord - zuid) van het geografische gebied.