Grijs blad, geel accent
Kenmerken
Esthetiek
Tuinieren
Locatie
Heiligenbloem 'Lindavica'
De Heiligenbloem 'Lindavica', botanisch Santolina chamaecyparissus lindavica, is een compacte, altijdgroene halfstruik met fijn zilvergrijs blad. Wie een droge, zonnige plek wil invullen, vindt hier een betrouwbare keuze die na enkele jaren een dicht, bolvormig kussen vormt.
Plant deze soort op een warme, open plaats in de volle zon. Ze verdraagt schrale, kalkrijke en stenige grond die veel andere planten voor droge zonnige plaatsen te weinig voeding bieden. Na twee tot drie seizoenen ontstaat een egaal grijs vlak van ongeveer veertig centimeter hoog, dat het onkruid onder controle houdt.
Waarom kiezen voor deze zilvergrijze halfstruik
Het fijne, geurige blad onderscheidt de santoline van veel andere grijsbladige gewassen. Anders dan lavendel blijft het loof het hele jaar sierlijk. De groei is traag, waardoor de plant lang zijn strakke vorm behoudt.
In juni, juli en augustus verschijnen ronde, knopvormige gele bloemen op korte stelen. Deze zijn mellifer en trekken bijen aan.
Waar plant u de Santolina het best
Een goed doorlatende bodem is essentieel. De plant gedijt op zandige, kalkrijke en droge grond, ook op hellingen en langs paden. Ze verdraagt hitte en langdurige droogte zonder problemen.
Hoe combineert u deze plant in de border
Het grijze blad vormt een rustig contrast met paarse of blauwe bloeiers. Combineer met lavendel, salie of siergrassen tot een mediterraan geheel. Als geurige tuinplanten voor borders past de soort ook goed bij andere vaste planten met een droogteminnend karakter.
Welk onderhoud vraagt deze soort door het jaar
Snoei in het voorjaar terug om de compacte vorm te bewaren en verhouting te beperken. Extra bemesting is overbodig. Let op dat alle plantendelen giftig zijn bij inname. In strenge, natte winters kan de plant lijden onder vocht, een goede afwatering blijft het belangrijkste aandachtspunt.
PRO TIP : Heiligenbloem 'Lindavica'
Ze vraagt een goed doorlatende, eerder schrale grond. Zandige, kalkrijke en stenige bodems zijn ideaal. Zware, natte klei vermijdt u beter, omdat vocht rond de wortels tot rotten leidt.
Snoei in het vroege voorjaar terug tot boven het levende hout. Dit houdt de bolvorm compact en beperkt verhouting. Snoei niet te diep in oud, kaal hout, want dat loopt moeilijk opnieuw uit.
De plant verdraagt vorst goed, maar is gevoeliger voor langdurige winternattigheid. Een drainerende standplaats is de beste bescherming. Op zware grond helpt het bijmengen van zand of grind.
Reken op ongeveer zes tot negen planten per vierkante meter, met een onderlinge afstand van dertig tot veertig centimeter. Zo sluit het grijze bladdek na enkele seizoenen mooi aaneen.
