Fijne witte bloeitorens
Kenmerken
Esthetiek
Tuinieren
Locatie
Vlasleeuwenbek Canon J. Went
De Vlasleeuwenbek Canon J. Went, botanisch Linaria purpurea canon j. went, is een verfijnde vaste plant met slanke, witte bloeiaren. De rechtopstaande, luchtige verschijning brengt structuur en lichtheid in de border.
Waarom deze witte vlasleeuwenbek een plek verdient
Deze cultivar onderscheidt zich van de vaak paarse linaire door haar zuiver witte bloemen op smalle, grijsgroene stengels. Zo blijft de plant fijn en overzichtelijk, ook in kleinere tuinen. Ze bloeit van juli tot september en trekt bijen en andere bestuivers aan, want ze is uitgesproken drachtig.
Op een zonnige plek met goed doorlatende, zandige grond ontwikkelt de plant zich vlot. Ze bereikt na een of twee seizoenen een hoogte van ongeveer 60 cm en groeit relatief snel uit tot een luchtige pol die jaar na jaar terugkeert.
Waar plant u deze soort het best
Kies een volle zon en een lichte, doorlatende bodem. Zware, natte grond wordt afgeraden, omdat de wortels bij vocht kunnen wegrotten. In het Nederlandse klimaat is de plant winterhard tot ongeveer -22°C, dus vorst vormt zelden een probleem.
Hoe combineert u deze linaire in de border
De witte aren passen goed bij lavendel, salie en siergrassen. In een border met andere vaste plantenbloemen zorgt de opgaande vorm voor verticaal ritme. Ze doet het ook uitstekend als snijbloem in luchtige zomerboeketten.
Onderhoud door de seizoenen heen
Deze fleurs vivaces vraagt weinig zorg. Na de bloei laat u wat stengels staan zodat de plant zichzelf kan uitzaaien. In het voorjaar snoeit u het oude loof terug. De soort is doorgaans weinig gevoelig voor ziekten, al blijft aandacht voor goede drainage het belangrijkste aandachtspunt.
PRO TIP : Vlasleeuwenbek Canon J. Went
Kies een zonnige standplaats met lichte, goed doorlatende zandgrond. Volle zon bevordert een stevige, rijke bloei. Vermijd zware, natte grond, want blijvend vocht kan de wortels doen wegrotten.
Snijd uitgebloeide bloeiaren regelmatig weg. Zo stimuleert u de vorming van nieuwe stengels en blijft de plant tot in september doorbloeien. Laat op het einde enkele stengels staan voor natuurlijke zelfuitzaai.
Ja, de plant verdraagt vorst tot ongeveer -22°C en is in het Nederlandse klimaat goed winterhard. Zorg vooral voor een doorlatende bodem, want natte wortels in de winter vormen het grootste risico.
