Luchtige pluimen
Kenmerken
Esthetiek
Tuinieren
Locatie
Peruaans vedergras
Het Peruaans vedergras, botanisch Stipa ichu, is een fijn siergras met zijdeachtige, zilverwitte pluimen. Het brengt beweging en lichtheid in de tuin en gedijt uitstekend op droge, zonnige plekken.
Waarom kiezen voor dit fijne sier gras
Deze soort valt op door zijn zeer smalle, groengrijze bladeren en zijn losse, veerachtige bloeiwijze. In vergelijking met andere Stipa-soorten blijft dit gras compacter en oogt het luchtiger. De pluimen bewegen bij de minste bries en vangen het licht op een subtiele manier.
Volwassen bereikt de plant een hoogte van ongeveer 80 centimeter, met een opgaande, rechtopstaande groeivorm. Na enkele jaren vormt zij een dichte, ronde pol die haar sierwaarde jaar na jaar vergroot.
Waar plant u deze Stipa in de tuin
Plant deze soort op een zonnige plek in goed doorlatende, droge grond. Zij verdraagt schrale bodems en is bijzonder geschikt voor een jardin de rocaille of een zonnige border. De plant hoort thuis bij de siergrassen die weinig water vragen en droogte goed doorstaan.
Dankzij het diepe wortelgestel is deze soort ook nuttig om taluds en hellingen te verstevigen. Op een zuidhelling met arme grond komt zij het best tot haar recht.
Is dit gras makkelijk te laten slagen
Ja, mits de bodem goed doorlatend is. Overtollig vocht in de winter is het belangrijkste aandachtspunt in ons klimaat. De winterhardheid reikt tot ongeveer -11 graden, dus een beschutte, droge standplaats verhoogt de kans op een geslaagde overwintering.
Met welke planten combineert u dit gras
Combineer het met lavendel, kattenkruid of lage vetplanten voor een natuurlijk, droogtebestendig geheel. De witte pluimen bloeien van juni tot augustus en vormen een zacht contrast met kleurige vaste planten. Zo geniet u seizoen na seizoen van een rustige, bewegende tuin.
PRO TIP : Peruaans vedergras
Kies een volle zon en een goed doorlatende, droge bodem. Een rotstuin, zonnige border of zuidhelling zijn ideaal. Vermijd zware, natte grond, want overtollig vocht in de winter is het grootste risico voor deze soort.
Zeer weinig. Giet enkel de eerste weken na aanplant om het inwortelen te ondersteunen. Daarna komt de plant goed uit met natuurlijke neerslag en verdraagt zij droge periodes zonder problemen.
De plant is winterhard tot ongeveer -11 graden. Een droge, beschutte standplaats verhoogt de overlevingskans. Zorg vooral voor een doorlatende bodem, zodat de wortels in de winter niet in vocht blijven staan.
