Geel tapijt in de zon
Kenmerken
Esthetiek
Tuinieren
Locatie
Cypreswolfsmelk
De Cypreswolfsmelk, botanisch Euphorbia cyparissias, is een taaie euphorbe voor moeilijke plaatsen in de tuin. Deze winterharde euphorbe voor droge grond vult zonnige of licht beschaduwde hoeken waar weinig anders wil groeien. Na enkele jaren vormt de plant een dicht, laag tapijt van fijn blauwgroen blad.
Waarom kiezen voor deze robuuste euphorbe
Deze plant vraagt weinig en geeft veel. Ze verdraagt schrale, droge grond en langdurige zon zonder in te boeten aan groeikracht. In het voorjaar verschijnen frisse gele schermbloemen die de bijen aantrekken.
Anders dan grotere soorten wolfsmelk blijft de Cypreswolfsmelk laag en compact, met naaldachtig fijn loof dat aan een cipres doet denken. Zo krijgt uw border textuur zonder overheersende hoogte.
Waar plant u de Euphorbia cyparissias het best
Kies een zonnige tot halfschaduwrijke plek met goed doorlatende, drogere bodem. Zware, natte grond verdraagt de plant slecht. Op een talud, tussen stenen of langs een pad komt het tapissante karakter goed tot zijn recht.
De plant bereikt ongeveer 40 cm hoogte en breidt zich via ondergrondse uitlopers uit. Dat maakt haar geschikt als bodembedekker en als natuurlijke rem op onkruid.
Slim combineren en aanleggen
In een border met andere vaste planten past deze euphorbe naast grassen, sedum en lavendel die dezelfde droge omstandigheden waarderen. Samen ontstaat een pleklandschap dat weinig water nodig heeft.
Onderhoud door de seizoenen heen
Deze euphorbe is winterhard tot ongeveer -16 °C en doorstaat de Nederlandse winters goed. In het voorjaar volstaat een korte opschoonbeurt.
De plant is zelden ziek en verdraagt droogte uitstekend. Houd de uitbreiding in de gaten en geniet zo jaar na jaar van een gele voorjaarsbloei.
PRO TIP : Cypreswolfsmelk
Deze euphorbe stelt lage eisen. Ze groeit prima op arme, minerale bodems en heeft nauwelijks extra voeding nodig. Een goed doorlatende, drogere grond met wat kalk volstaat. Zware bemesting maakt de plant slap en bevordert ongewenste woekering.
De cypreswolfsmelk vermeerdert zich via ondergrondse uitlopers. Beperk de plek met een wortelscherm of steek jaarlijks de randen af. Snoei uitgebloeide stengels terug om zelfzaai tegen te gaan. Zo blijft het tapijt fraai en beheersbaar.
Het witte melksap kan huid en ogen prikkelen en bij inslikken ademhalingsklachten geven. Draag daarom handschoenen bij snoei- en onderhoudswerk en raak uw gezicht niet aan. Was uw handen na afloop grondig.
