Blauw in de halfschaduw
Kenmerken
Esthetiek
Tuinieren
Locatie
Akelei des Alpes
De Akelei des Alpes, botanisch Aquilegia alpina, is een bergplant die opvalt door haar grote violetblauwe bloemen. Ze gedijt uitstekend op een halfbeschaduwde plek en beloont u jaar na jaar met een natuurlijke, sierlijke bloei.
Waarom deze bergakelei kiezen voor uw tuin
Deze soort valt op door haar zuivere violetblauwe kleur en haar compacte formaat van ongeveer 50 cm hoog. Vergeleken met gewone akeleien blijft ze lager en steviger, wat haar ideaal maakt voor de voorrand van een border.
Het blad is fijn gelobd en blauwgroen van tint. In mei en juni verschijnen de gespoorde bloemen, die bijen en hommels aantrekken. Als mellifere plant draagt ze bij aan een levendige tuin.
Waar plant u de Aquilegia alpina het best
Kies een halfbeschaduwde standplaats met een doorlatende, voedselrijke bodem. Deze plant verdraagt het Nederlandse klimaat goed en is winterhard tot -28 graden, waardoor ze ook koudere winters zonder bescherming doorstaat.
Ze past uitstekend in een natuurlijke border, aan de rand van een bosje of in een rotstuin. De groei is matig, dus geef haar de tijd om zich te vestigen. Na twee tot drie seizoenen vormt ze een stevige, blijvende pol.
De juiste gebaren seizoen na seizoen
Onderhoud is eenvoudig, maar enkele bewuste handelingen verhogen de bloeikracht. Werk aan een gestage groei en geniet zo elk jaar meer van uw akeleien.
Met welke vaste planten combineert u deze akelei
Combineer haar met andere vaste planten die van halfschaduw houden, zoals hosta's, vrouwenmantel of varens. Het violetblauw komt mooi tot zijn recht naast tere pasteltinten.
Let op bloedluis in warme, droge periodes en zorg voor een luchtige standplaats. Zo blijft uw plant gezond en betrouwbaar, jaar na jaar.
PRO TIP : Akelei des Alpes
Kies een halfbeschaduwde standplaats met een doorlatende, voedselrijke bodem. Deze bergplant houdt niet van felle middagzon en gedijt het best aan de rand van een border, bosje of in een rotstuin met voldoende luchtcirculatie.
De bloei valt in mei en juni, met violetblauwe gespoorde bloemen. Door uitgebloeide stengels tijdig te verwijderen stuurt u de zelfzaai en houdt u de pol netjes. Na enkele seizoenen bloeit de plant steeds voller.
Ja, de plant is winterhard tot -28 graden en verdraagt koude winters zonder bescherming. Zorg wel voor een goed doorlatende bodem, want langdurig natte grond in de winter is nadeliger dan de kou zelf.
